وی سپس ادامه داده است:

اینها بخشی از اظهارات کسی است که مردم در نه دی دو سال پیش، با در دست گرفتن تصاویر او - و فقط تصاویر او ! - به خیابانها ریختند و برای این کار از هیچ سازمان تبلیغات و شورای هماهنگیی اجازه نگرفتند و همه کارهایش را هم خودشان کردند.

این خودشان را هم دانشجویان پر انرژی تشکیل می دادند و هم طلبه های جوان و انقلابی پر انگیزه ای که دست زن و بچه شان را گرفته بودند و خیابان انقلاب تهران و خیابانهای شهرهایشان را به یاد تاسوعا و عاشورای 57 انداختند؛ هم کارمندان ، هم کارگران کارخانه ها و هم دانش آموزان و زنان و مادران و پیران و جوانانی که می‌دیدند ماههای قبلش انقلابشان را چه کسانی به تاراج گذاشته بودند و می دیدند چه کسانی و در چه لباسهایی و با چه مسئولیتهایی با سکوت یا همراهی پنهان و پشت صحنه شان به آنها که برای یک دستمال خیالی می خواستند قیصریه ای را به آتش بکشند یاری و همراهی کرده اند.

اظهارات «آقا» در روز دوشنبه، حاوی نکات فراوانی است و از لزوم پاسداشت جدی این روز تاریخی و توجه اکید برای جلوگیری از فراموشی یا کمرنگ شدن این حماسه ماندگار و حرکت تأثیرگذار حکایت داشت.

فکر می کنم اگر باز هم بخواهیم منتظر مسئولان و مدیران و کارمندان اداراتی بشویم که وظیفه شان حفظ و حراست هوشمندانه از تاریخ و برگهای زرین انقلاب اسلامی است ، هم خطا کرده ایم و هم وقت تلف کرده ایم . باز هم مثل همیشه و مثل همان روز تاریخی باید خودمان به میدان بیاییم و به اندازه وسعمان و همتمان - که به لطف خدا کم هم نیست - آستین بالا بزنیم و در عمل به فرمایش رهبر عزیزمان بکوشیم.

فرصت زیادی نداریم . از همین الان همه - دقت کنید : همه -ی وبلاگ نویسان و فعالان مجازی عرصه سایبر را دعوت می کنم که در عمل به این توصیه آقا، از همین امشب دست به کار بشوند و هر چه زودتر نوشته های خوب و عمیق و مستدل و حتی نوشته هایی که بار عاطفی و احساسی آن روز را می تواند به خوبی منتقل کند را زینت بخش وبلاگها و صفحات اینترنتی خود کنند.

و خودشان هم به نوبه خودشان دوستان دیگرشان را به شیوه خوشه ای دعوت و حتی امر به این کار خیر و معروف کنند تا در آستانه نه دی نود، دهها و صدها صفحه نوشته و مطلب و عکس و پوستر و شعار و صوت و فیلم و محصول فرهنگی و هنری حقیقی و مجازی در این باره داشته باشیم و اینها را سندی کنیم برای کسانی که می خواهند ماهها و سالهای بعد، دستمایه فهمیدن و درک بخش کوچکی از آن حماسه خودجوش تاریخ ایران اسلامی کنند.

برای نخستین گام از دوستان گرامی امید حسینی ( آهستان)، سجاد صفار هرندی ( خصوصی نیست ...)، روح الله امین آبادی (بسیج جهانی)، امیر علی صفا (آینده از آن حزب الله) ، سمیه فیروزفر (هبوط) و کبرا آسوپار (یک وجب دل) دعوت می کنم به این موج و خروش وبلاگی بپیوندند؛ هر چند که بدون این دعوت هم این دوستان حتماً مطالبی را آماده کرده یا خواهند کرد.

از دوستان خوب در سایتها و پایگاههای اطلاع رسانی جریان اصولگرایی هم می‌خواهم با پیوستن و همراهی با این موج، در امر خیر گسترش فرهنگ انقلابی حضور سیاسی مردم شریک شوند.

یادآوری: دوستانی که مطلبی در این باره می نویسند حتماً با یک کامنت در ذیل همین روزنوشت، اطلاع رسانی کنند تا لینک نوشته آنان در صفحه اصلی ذکر و امکان پیگیری خوانندگان و مخاطبان بیشتری برای آنان فراهم شود.